Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

Bertrand Russell on Ludwig Wittgenstein






Γράφει επίσης ο Ράσελ για τον Βίτγκενστάιν:

 «Ο Γερμανός φίλος μου πάει να μου γίνει βάσανο· με ακολούθησε μετά το μάθημα επιχειρηματολογώντας μέχρι την ώρα του βραδινού φαγητού –επίμονος και ξεροκέφαλος, αλλά καθόλου ανόητος, νομίζω» (19-10-1911). «Ο Γερμανός μηχανικός μου είναι πνεύμα αντιλογίας και φοβερά κουραστικός. Δεν ήθελε να παραδεχθεί ότι ήταν σίγουρο πως δεν υπήρχε ρινόκερος στην αίθουσα … Ήρθε πάλι και άρχισε τα επιχειρήματα». (1-11-1911) (σελ. 41). Η αντίληψη που εδώ υποστήριζε με τόση θέρμη προαγγέλλει την πρώτη πρόταση του Tractatus: «Ο κόσμος είναι το σύνολο των γεγονότων και όχι των αντικειμένων». «Ο Γερμανός μου δεν ξέρει τι να διαλέξει: φιλοσοφία ή αεροπλοΐα; Με ρώτησε σήμερα αν τον θεωρούσα εντελώς ακατάλληλο για την φιλοσοφία και του είπα ότι δεν ξέρω … Πιστεύει ότι δεν θα πρέπει να αφιερωθεί σ’ αυτήν αν δεν έχει κάποιο ταλέντο». (27-11-1911) (σελ. 42). «Τον συμπαθώ πολύ και νομίζω ότι θα λύσει τα προβλήματα που εγώ, λόγω ηλικίας, δεν μπόρεσα να λύσω. … Είναι εκείνος ακριβώς ο νέος, που ελπίζει κανείς να συναντήσει». (σελ. 43). Ο Russell κανόνισε να πάρει ο Wittgenstein ιδιαίτερα μαθήματα μαθηματικής λογικής από τον W. E. Johnson. «Ενώ καθόμουν εμφανίστηκε ο Wittgenstein σε κατάσταση μεγάλης ταραχής, γιατί ο Johnson του έγραψε ότι δεν ήθελε πια να τον έχει μαθητή, διότι, αντί να μαθαίνει, σαν καλό παιδί, το μάθημά του, επιχειρηματολογούσε συνεχώς. Εδώ που τα λέμε είναι φοβερά ξεροκέφαλος, δεν αφήνει τον άλλον να σταυρώσει κουβέντα και, εν γένει, θεωρείται κουραστικός. Καθώς όμως τον συμπαθώ πάρα πολύ κατόρθωσα να του μεταφέρω όλ’ αυτά, χωρίς να τον προσβάλλω».